پیسه تیر کدم

پیسه تیر کدم

 

رمضان اس، پیسای تریاکه گرفتیم بخدا، خوده لشم کدیم که برم بخیر کعبه‏ی شریف.

کل سیل های دنیاره دیدم امی حج مانده که امورام بخیر ببینم، خدا غفور و رحیم اس. پیسه حجام به بسیار مشکل پیدا کدم، گفتن حکومت کشت کوکناره خراب می کنه گفتم پیسه تیر کنین نمانین که خراب کنه

تریاکم نزدیک خشک شدن بود، راه ها بند بود حیران بودم که چی کنم یادم آمد که باید پیسه تیر کنم که تریاکه ببرم بفروشم که خشک میشه، که خشک شد چی مه بی آب شوم چی تریاک بی او(آب) شوه هردویش یکی اس.

تریاک رفت قاچاقبر پیسه نداد، بجایش کله کوف داد حیران ماندم که ای بلاره چطور انتقال بتم.  پیسه تیر کدم انتقالش دادم دبازار فروختمش ایله بیله که پیسه جور کد. ایسو یک کمی پودر مانده بود از پارسال، نزدیک به دست دولت بفته دیدم که رسوایی میشه عاجل پیسه تیر کدم، پولیس چشم خوده پت گرفت تا شور خورد نختش کدم از ای بلا هم خلاص شدم بخیر!

آمدم که حج برم نامم دقرعه کشی نه برامد، خندیم گرفت، یک دکه گک خورد – پیسه تیر کدم گپ حل شد انشا الله که اول مه دطیاره سوار میشم بخیر. بر حج پلان زیاد دارم، چی ببرم، چی بیارم، یگان روی سیاهی، وبی پروایی دامونجه هم ....

حالی چطور کنی او برادر یک کاری باید بکنم که پیسه حج برایه دگه، خیالای بسیار کلان کلان دارم ببینیم که خدا چی می کنه .

اف اف اف چطور گرمیس به خدا، ای ماه مبارکه ببین که ایلایما نمیته، امروز از تشنگی زبانم برامد.

ولا بروم یک ملاره ببینم، پیسه تیر کنم اگه شوه که امروز کمی وخت آذان بته بیخی بخدا تشنه شدیم ....

بخیالم امو وجدانم بود.

 

 خداناخواسته  مه یک روشن فکر استم . میفامین فکر مه دقسمت گپ دادن مردم، جنجال وتفرقه انداختن، فریب دادن، استفاده از احساسات مردمکای لوده بسیار روشن است.

یکی ره به نام قوم دجان دگه مندازم، یکی ره به نام سمت، یکی ره به نام قبیله وتبار ـ کنفرانس میتم ، بیانیه میتم، ریشه های تاریخی خوده از پشت کله قرنها میکشم ناحق نا روا خوده دخشتک یکی و دیخن دگه پیوند می زنم .اونموس که نام کشیدیم.

اولا نمی فامیدم. ترسیده ترسیده گپ میزدم ددلم میگفتم اگه کسی بفامه که یاوه میگم ازدانم کلوش روسی جور خاد کد اما از وختی که دیدیم ای مردم گنگس است شیرکم جاری شده.

مردم مره استاد میگن اما چیزی را که فامیدیم ای است که یک تعداد آدمکا مره خوش کدن میفامی خوشم کدن  دست کلتانام خلاص! 

 تخصص مه مالوم نیس اما شکر از ده سال به ای طرف عنوان کارشناسه از خود کدیم. از بحث ای که چرا دزمینای غصب شده کچالو سبز نمیشه، گرفته تا نظر دادن دمورد ای که چطور امریکایی ها  طیارای کهنه ره دجان ما زدن، همه وهمه را مه میفامم .اولا دتمام تلویزیونا و رادیو ها و روزنامه ها و حتی خبرنامه ها مهمام میشدم اما حالی یافتیم که چی باید بکنم. رسانه ها را درجه بندی کدیم ددرجه اول ودومش میرم باز دگایشه گپ میتم. هروقت که زنگ زدن میگم ولا بی حد مصروف استم معذرت میخایم وخوده مهم جلوه میتم .

فن امی کار امطور است جان برادر!

    اول خوده سر امی رسانه ها چاق بساز، باز سر خود امی رسانه ها رشخند بزن وفخر بفروش.

هروقت که دیدم از چشم ونظر مردم افتیدیم وکم کم فراموش میشم، یک غوغا برپا می کنم، هیچ که نبود یا پشت ترمینالوژی ومصطلحاته می گیرم یا پشت سریال های خارجی ره. گفته میرم یک وقت می بینم که صدایم عین دپارلمان رسیده و وکیلا هم ازپشت مه شعار میتن. مگم میفامین بخیالم کمی وجدان دارم کــــــــــــــمی یانی برابر کله گنجشک.

 چرا که او روز دشار میگشتم دیدم که مردم عادی از هرملیت وهر زبان وهر قوم بین خود خوش خوش و خندان خندان  قصه میکدن  دلم خون شد، مچم بخیالم امو وجدانم بود که مره می گفت خجالت بکش!

 ببین مردم چقه خوش استن وتو دبین شان تیل می پاشی. یک دفعه شیطان گفت که ازامی کُل قصا تیر شوم ودگه انسان  شوم اما یادم آمد که اگه امی مصطلحات گفتن  و امی ترمینالوژی گفتن نباشه، نان خوردنمه از کجا پیدا کنم ؟

 تذکریمام گم شده که از روی ازوخوده آدم ثابت کنم خی مه چطور میشم هه؟

 

خداجان دعایمه قبول نکنی !

 

ترافیک استم ترافیک ! ازصوب وخت که به خاطر پیدا گری ...بخشی به خاطر وظیفه از خانه بیرون میشم سروکارم کتی موتر وسرک و آدم وکراچی و زوردارا اس.

 از کراچی کش پیسه میگیرم، دست فروشه جریمه نقدی میکنم،تکسی رانه دشنام میتم مگم وکیل پارلمان و قوماندان   مره میزنه.یکی بندیم می کنه ، دگیش بادیگاردای خوده میگه مره بزنن ویگانتایشام کتی یک پنجایی یا صدی نازم میتن . کتی موتروان تونس وملی بس آشتی ناپذیر استم. روزده دفعه همرایشان جنگ میکنم . یگان خوار ومادر ودگه اعضای فامیل هم دبین ما یاد میشه.

پروسه ایتورآغاز میشه که اول مه اوناره دشنام میتم، قواری شانه به یگان حیوان تشبیه می کنم باز، باغیرتش  جوابمه میته وبی غیرتش تیر خوده میاره. اونایی  که جواب داده اونه دخانه زنبور دست انداخته .مه میزنمش قوماندان ما دلاسپیکر زن و فرزند گفته  دشنام میتیش، عسکر پوسته اسنادایشه میگیره و اونه دگه بخیر کار ما جور میشه .

سابق اوقه زور نه داشتیم  شوله خوده میخوردیم پرده خو نداشتیم امو سایه غرفه ترافیک پردیما بود .اما حالی دای سالای آخر زور مه و زور خوب خوب جنرالایت یکی اس. تفنگچه دارم، زنجیر  و ولچک دارم، پولیس همرایم است دگه کیس که مره بگویه بالای لبت بروت اس؟

میزنم دان و دندان دریوره می شکنانم، بندی میکنم، موترشه دگوانتاناموی موترها انتقال میتم، کمش یک هزار؛ زیادش تا خدا داد ازش پیسه می گیرم خلاصه میدان، میدان مه اس یکی وخلص.

قربان خدا شوم امی که زیاد ظلم  می کنم، باز ددنیا جزایشه می بینم. تا شور میخورم یک وکیل شورا، یک قوماندان، یک زور دار سر رایم سبز میشه وخوردگی ها را از چشمایم میکشه . مه خودم به گناه خود قناعت دارم مگم قربان خدا شوم امو زوردارایی که مره میزنن، اونا چی میشه؟

همیشه دعایم امی است که خدا یک دفعه ایناره ددست مه بته، باز مه میفامم وسبق دادنشان .مگم اگه ای دعا سرچپه شوه ومه هم ددست موتروان و کراچی وان ودست فروش بفتم...

 اوخدا !

 او روز چی خاد شد ؟اگه از پوستم چپلک جور کنن نخاد که دلشان یخ شوه. مره چی میکنی قوماندان ما که اوناره دلاسپیکر و پیش روی مردم دشنام میته او چی حال خاد داشت .هههههههه

 توبه خدایا توبه .

 نی خداجان امی دعایمه کنسل کدم . امی مشت وکیل پارلمان وامی دان پرخون ما بخیالم که خیلی آبرومند باشه تیر ماره از دعای نیک به حق خودما.چی سر خود عریضه کنیم ناحق.

مره می شناسین؟تاریخ استم تاریخ!

سلام مه تاریخ صد سال پیش افغانستان استم.مردم افغانستانه زیاد خوش دارم کابلیایشه زیادتر!

 ازخاطر ای که ددگه کشورها که میرم اوقه مره بیاد نمیارن، همه جای تغیر کده ودنیا دگر گون شده، دافغانستان که میایم از بس همه چیز مثل سابق اس فکر میکنم که نامم تاریخ نی گزارش روز اس.

بخش کابلم امتوری اس که دزمان جنگ افغان و انگلیس بود.داو وختام سرک نبود، آب نبود، مردم خانه نداشتن،امنیت هم نبود،حالیام امتور اس. تنها فرقم دامی اس که داو وخت دزدی وگرگی نبود اما حالی اس

راستی داو وخت هم خارجیها مردمه میکشت حالیام میکشه.مگم حالی به خنده میکشه که زد تیر خوده میاره کسی هم پرسان نمیکنه مگر هرچی بود سابق شار پاک بود مردم هم پاک بود اینه مثلا امی برج شارارا، ایقه گنده گی و مرداری که حالی ددور وبرش اس د او وخت نبود. مره امی خوشم میایه که تاریخ دافغانستان به عقب میره ومه با وجود امقه قدامتم وقتی کابل میایم زنده گی مردمه می بینم جوان میشم.ای مردم از مه کده قدیمی تر اس بخدا.

داو وخت مردم ولایات، شب وروز حرکت میکردن وپای پیاده از یک ولایت به دگه ولایت میرفتن، حالی روز روشن کتی موتر وبادیگارد رفته نمیتانی شام که شوه دروی شار لچت میکنن.او وخت مردم کتی تفنگ دان پر امنیت ماملکته میگرفتن، حالی که اینه کل دنیا اینجه اس امنیت خانیته گرفته نمیتانی تا شور میخوری الاشیته بسته کدن.

وزیر اکبر خان که یادم میایه کتی او کاکه گی وجوانی وقهرمانیش که بی ترس و لز ددان مکناتن زد،  وای مردمکای امروزی را میبینم که سر پاک کدن بوتهای نواسه مکناتن پیشکان میکنن دلم میسوزه، به خودم میسوزه.کاشکی یکیشه نمیدیدم.یا ایشه یا اویشه.

دوخت ما دسال های سال کسی جرئت دزدی بیت الماله نداشت دریک ورق مه نوشته شده که یک دفعه کدام آدم دولتی ده افغانی باقی برآمده بود از ترس ای که جواب بیت الماله چی بته سکته کده بود حالی خود امیر میگه از بیت المال دزدی کنین مگم خارج نبرین یانی دزدی دداخل روا اس البت ددلش  میگه که امینجه شریکی بخوریم دگه ها؟

کُل خزانه مملکت تان داو وخت ده لک روپیه نمی شد حالی اونه میگن که چهار ملیارد دالر تنها رشوت خوردین، توبه خدایا چطورای شکمایتان نکفید؟

گمشکو از چی قصه کنم، هرجایمه که کتی هرجایتان سِر میتم از شما کده از مه خوبش اس.

.امی شماچی استین؟ یک کلانتان پیدا شوه بگویه که کدام طرف روان استین بخیر؟

حالی مره کسی نمیخانه ویگان کونه پیخ دیگان سمینار و گردهم آیی به خاطر فیشن مره ورق میزنه همگی امی یک تهمته سرم بسته میکنن که میگن ما تاریخ پنج هزار ساله داریم نمیفامم که از روی چی حساب کدن؟اما میفامین دپتلونایتان بازی نخورین ،دلخوش به انترنت و ماهواره نشین بدانین که کش وفش مه از شما کده بسیار بالاس، مه دوختی نوشته شدیم که مردم یک سیر آرده سه روپیه می خریدن، به هواخوری نیم شو قندهار میرفتن و کله صوب از هرات سر بالا میکدن، اما شما چی؟ خوده کتی ما برابر می کنین ؟ از قندهارش تیر، بیایین اگه مرد استین شام امروز میریم وردک. رفته میتانین؟

مگم دلتانه نشکنانین، ما وشما یک وجه مشترک داریم میفامین چیس؟اگه از پیشرفت وترقی حساب کنیم داو وختام چیزی نبودیم حالیام چیزی نیستم ایره متوجه شدین؟

سلام ! مه کمپیوتر استم .

 

خدا گردنمه نگیره قریب ده سال است که سر میز ریس صاحب بندی استم .

یازده سال پیش چادری از سر زنها برداشته شد اما از ده سال پیش که مه اجل گرفته افغانستان آمدم، تاحالی ای چادری بدبخت دسر مه و رفیقایم که ددفترای دولتی کار میکنن انداخته شده . کار بسیار، یاد دارم اما کسی دقصیم نیس، ناحق وناروا بندیم کدن. یگان وخت کتره وکنایه مامورین سابقه  هم میشنوم که پشت ما بد میگن. مچم چرا مره خوش ندارن ؟

خودشان یک مکتوبه دیک سات نوشته میکنن دور از رویتان هنوزام بر کاپی گرفتن یک مکتوب از کاربن استفاده میکنن، مه بیچاره که دپنج دقه مکتوب نوشته میکنم و دپنج دقه دگه صد کاپی میتم مره دیده ندارن.

 سر میز ایستاده دفنم کدن  یک بلست خاکه دسرم کدن . یگان وقت خیال میکنم که مه کدام دختری استم که دزمان جاهلیت به دنیا آمدیم و اینا مره زنده به گور کدن اما خوب که متوجه میشم کم از دختر عصر جاهلیت هم نیستم .

میفامین؟  ددگه دنیا کار همگی به ما بند اس اما دای کشور به مردم عذر میکنیم که اگه یک دفعه هم شده بنام خدا  ماره برق بتن که چشم روشن کنیم ودنیای شما ره ببینیم کسی سر ما ری نمیزنه.  خیر است اگه کار نمیکنین مثل مدیرصاحب دفتر پت پت یگان فلم خرابه دما ببینین . یا مثل یگانتا عکسهای عروسی خوده دما نگاه کنین

 اگه امی کارام دوامدار شوه چی میشه ؟ شاید خدا ددلتان رحم بندازه وتشویق شوین، مره بپالین ببینین که دگه چی دارم ؟

میفامین؟  تنها کسی که مره خوش داره امی جوانک پیاده دفتر اس. هر صوب وخت میایه چادریمه  از رویم پس میکنه،به احتیاط برقکمه چالان میکنه، امقه یاد گرفته که آهنگهای هندی را که یگان خوش سلیقه! دمه ثبت کده روشن کنه،خودش جارو میکنه و مه میخانم تا ای که خسته شوه ومره باز بندی کنه.

اخ 2014 !

 چی وقت میایی که مره از ای جنجال خلاص کنی؟

مامورین دفتر ما میگن که د2014 دنیا به دگه روی میشه . باز چور چورکان میشه، وهرکس هرچیزه که از دفترای دولتی دزدید، به خودش میشه . اگه امتور شوه هه ؟

چی کیفی میکنه که مره کسی چور کنه،ببره خانی خود یا ددکان خود . صوب تاشام آهنگ پخش کنم، فلم نشان بتم، اگه باشه دانترنت چکر بزنم یا هم بر تلیفونای مردم موزیک بتم. چقه کیف خاد کد بخدا.

کاشکی اززیر چادری دولتی برآیم،برم پیش کسی که قدرمه بدانه .

ای خداجان!

 کاشکی دگوشه سرک شیشته باشم، سر یک میز به قدر به عزت، همگی دورم جم باشن ،همگی به شیشیم ببینن ،صایب بی سوادم  شیشمه پاک کنه و ازمه کار بگیره، مه کاربتم و او کار کدنه دمه یاد بگیره.

اخ خدا جان مره خو به امی آرزویم برسان ! خیر اس!

 

چی کنیم دگه ، آزادی بیان اس !

بی بی گل که دعوا میکنه که ازبرکت آزادی بیان نام خوده  به سندریلا  تبدیل کده نام خدا از نمونه های کلان آزادی بیان و دموکراسی اس. تا شور میخوری میگه دموکراسی اس، تابرش میگی که گپش به دیموکراسی ارتباط نداره ددانت میزنه میگه آزادی بیان اس هرچی دلم شد میگم .

مویای خوده مثل عسکرای زمان خدا بیامرز ماشین بلند کده ،یگان دفه دستمال گردنه ایقه دور گردن تارمانند خود پیچ میته که خیال میکنی مرض جاغور داره .میگن پتلونشه به کمک دگرا میپوشه چرا که مثل پوست داستخوانای قاقش چسپیده وایقه تنگ است که وقتی کج کج  راه میره خیال میکنی  فوتبالیست است و  بخاطر شوت کدن توپ آماده گی میگیره، یک عینک دچشم، یک عینک دفرق سر، وزنجیرهای کشال عینکها دگردنش آدمه فریب میته ، فکر میکنی شاید زنکه  پروفیسور اس،اما گپ پیش ماوشما باشه از بس ناکام ماند  دصنف یازده ازمکتب کشیدنش بی ادبی معاف ای خو از مکتب فارغ شدنی نبود آخر مکتب از دستش فارغ شد.

میگه به خاطر زنهای افغان مبارزه میکنم تا حقوقشانه بدست بیارم ،مبارزیمام امتور دوامدار ادامه داره . میپرسم  چرا خودت میخایی حقوق زنهاره به دست بیاری؟ میگه زنهای افغان بی دان و بی زبان اس مه حقوقشانه بدست میارم باز برشان تقسیم میکنم عاطفه واحساس تکیه کلامش است ، همیشه از تساوی حقوق انسانها گپ میزنه ومیگه که باید حق حیوانات را هم مراعات کنیم اما فریب دادن مردم توانایی خارق العادیش اس تا شوربخوری سرت می قبولانه که شیر سیاه است و ذغال سفید.

از کدام جای شنیده که زن و مرد حقوق مساوی داره از امو خاطر همرای همکارا روی ماچی میکنه ، مرد وزنه یک قسم ماچ میکنه ،برش نصحیت میکنیم که اصلاح شو میگه دیموکراسی اس کمی با فرهنگ شوین لطفن! وختی از تاکسی پایان میشه کتی دریور بای بای میکنه، روز صد تا دریور لوده از همی شوق از پشتش روان است .زنهای ره که چادر میپوشن ( ستوپت) صدا میکنه . گدایگراره کثیف میگه و ازپیششان فرار میکنه که به لباسایش دست نزنن، اما روز صد بار قربان و صدقه سگ وپشک همسایه میشه وبرشان کنسرو میخره .

 نیم گپهایش فرنگی اس  بر خرید ماست به دکان رخت فروشی میره ، واگه دکاندار سرش خنده کنه ، میگه بسیار بی فرهنگ استین ای خو آزادی بیان اس شمام حق دارین که بگویین ماس دارین یا ندارین خندیش چیس؟

 خارج رفته بوتایش شارید ،همیشه به تساوی حقوق تاکید میکنه مگر وختی ازش میپرسی که دای ده سال چرا صد دفعه به سفر خارج رفتی وحق دگاره تلف کدی ، قهر میشه ومیگه ای به اسکیل خودم ارتباط میگیره به تو چی ؟به خشونت زن علیه زن باور نداره اما همیشه به خاطر جلب حمایت زنهای داغدیده وخشونت دیده ،بینی خوده چملک کده میگه از مردافغان نفرت دارم ! بسیارظالم اس! مگم وختی که به پروژه های کمک به زنها دستبرد میزنه ، همرای مردا مشترک تقسیم میکنه.باز او وخت مرد وزن برش یکی اس.

یک مهارت خاص داره میفامی چی ؟ دهرمحفل دهرمجلس ودهرجای که باشه از تساوی حقوق زن ومرد گپ میزنه  ودای تساوی حقوق ایقه پا فشاری میکنه که میترسم یک روز نظریه پردازی کده بگویه که مردها هم بعد از ای طفل بدنیا بیارن. نی اگه همتو بگویه کیس که گپشه رد کنه ؟

 

.

 

 

دوسال پیش برای برگزاری جشن هشت ثور ازماه ها قبل آماده گی گرفته شد اما یکی ویکبار این جشن در هشتم ثور به دلایل امنیتی برگزار نگردید این طنز را برای آن روز نوشتم

 

ددلم جشن میگیرم .

وزیر صایب دفاع جشن مبارک !پیروزی مبارک!

 چشششش .... چپ شو گمشو که خبر نشن، مبارک چی،اینالی کدام زار خورده گیش داخل میایه می پرانیما.

خی چی کنیم بادار؟آخر جشن است وی

_لاحول ولا او احمق نمیگم که نگو هیچ نیس ما مزاق میکدیم ای چند روز عسکراره میدواندیم، طیاراره میپراندیم میدیدیم که چطور است بچا تکره است یا نی.

_ آخر وزیر صایب بخدا مردم خو میفامه حالی جواب مردمه چی بتیم اینالی مردم میایه تبریکی، ای خو جشن پیروزی است . هرسال کش وفش داشتیم امسال حالی د درون اطاق هم نمیمانی که تبریکی بتیم آخر چرا؟

میزنه ! گفته که میزنم! پارسال خو فضل خدا اول مه گریختم امسال بخدا گیر میمانم

وزیر صاحب داخله جشن مبارک ! پیروزی مبارک!

ما بچای افغانستان استیم .پشت ازی نیستیم که جشن ما خراب شد یا نی ماتاریخ پنج هزارساله داریم روسه شکست دایم، طالبای متجاوز وپاکستانیاره  شکست دادیم امروز که جشن گرفته نمیتانیم نمیگیریم وی جشن ما دلما آل تو به چی ایقه کتره میگی؟

_ریس صاحب امنیت! جشن مبارک ! پیروزی مبارک!

اوبچه چپ شو که کورت میکنم که دگه گپ زده نتانی ماره کتره نگو مه شش ماه پیش خبرداشتم که جشن نمیشه؟اطلاعات ما دقیق اس مگم ازامو شش ماه تاحال کاری کده نتانستم که جلو ای گپه بگیرم .نماندن ناجوانا . حیف ایقه پوقانه هوایی که به جشن خریده بودن؟ کلش ما واری پُسس شد

ـ ریس صاحب جمهور جشن مبارک ! پیروزی مبارک!

اوبچه آرام باش که دای وخت دکدام بلا نتی ماره .جشن چی ؟ جشن مشن نیس شوله تانه بخورین پردیتانام بند کنین که کس طرفتان سیل نکنه .

ـ خی چی کنم؟ مردمه چی بگوییم؟ شرم اس بخدا شرم اس کتی عسکر 43 ماملکت دنیا جمع خودما آخر امنیت جشنه دکابل گرفته نتانیم ای تغاره شرمه کجا ببریم؟ یک کاری بکنیم آخر،بریم خی یک دفتر گشتک کنیم دامی دفترا آهسته آهسته تبریک تبریک میگیم دگه تیرماره میاریم . تلیفونی هم نمیگیم که تلیفونا کنترول میشه خرابما نکنه .

- نی پشت ای گپا نگرد تمام پروگراما لغو اس

او ریس صایب آخر ایتور خو نمیشه سال به سال پس پس آمده میری آخرش چی میکنی؟یک سال پیش دمنطقه جشن بودیم،سال گذشته دداخل ارگ امسال دداخل اطاقایما جشن اس، سال آینده چی خاد کدی اوریس صایب؟

ـ طالب بیادر خوردم پاکستانام بیادر کلانم به شما مردم چی که دبین ما گپ میزنین؟هیچ مشکل نیس اگه سال آینده هم امتور خفه  بودن مام ددلما جشن میگیریم ای کدام سختی داره؟

 

این را برای فرار گروهی زندانیان محبس کندهار درهمان زمان یعنی دوسال پیش نوشته بودم

 

 پنج صد تن به صفوف مخالفین مسلح پیوستند!

دریک تحول سرچپه نزدیک به پنجصد تن به مخالفین مسلح دولت پیوستند.

این تحول بعد ازآن واقع شد که زندانیان محبس قندهار توانستند با استفاده از امکانات مالی وتخنیکی دولت از زندان فرار نمایند .

شاهدان عینی میگویند که مسوولین زندان با شعار های(خدای دی بیرته مه راوله) آنهارا بدرقه نموده و چند ساعت بعد از مشایعت آنان با فیر های هوایی قضیه را ماست مالی کردند

واکنشها :

پولیس:اخ شکر!اعاشیشان به ما ماند.بیشک بخدا نوش جانما.

مردم:لاحول ولا ای چی حال است ازامی زندان پارسال هم 900 نفر گریخت، آخر ای دولت اس یا کچالو نمیتانه ایلا کنه

پارلمان:تیرتانه بیارین ! بیادرا امی معاش ما چطور میشه، امی شارواله یک بخاییم مدال بتیم که امی زمینای ماره غمشه بخوره.

کشورهای خارجی : ههههههههههه.اینا یک زندانه نگا کده نمیتانن باز شله استن که افغانستانه نگا میکنیم دجان ما شله استن که برآیین خوب تان شد زدنه دیدین؟ تا وخت رفتن ما، دکل دنیا خیله و رسوایتان میسازیم که خودتان  به گریان و عذر ماره نمانین که بریم.

ریس جمهور: اوهی!ای باز چی حال شد؟ او برادرا ماره شرماندین.رسوایی  حمله دوزارت دفاع کجا پاک شد که اینه بخیر زندانیام فرار کد.

 کجا رفته باشن هه ؟

 هله اوبچا قصه تخنیک و گپهای نو اوقه مفید نیس، اونه دیدین که موش واری زمینه غار کدن نه کمره دیدیشانه نه کمپیوتر، امو اودانه پشت درازه کش کنین که یک دفعه اینجه پیدا نشن ، سر دنیا اعتبار نیس لااقل دروازه خو بسته باشه

سال پار یک وکیل مجلس سنا که به وکیل قفاق مشهور است به رسم ابراز محبت به روی یک استاد دانشگاه سیلی زد این را برای اونوشتم

 

بُسا خوب، بُسا خوب، بُسا خوب

حکایت است که درسرزمین بی پرسان مردم مظلوم را وکیلی بودی از خیل زورگویان وزشت رویان که با هرحرکتی خشمگین شدی وچنگ و دندان نشان دادی.

باری این نماینده ی خشمگین مردم با چنگ و دندان بر دکتوران بی نوای یک شفاخانه حمله نمودی وبا لگد به آنان ابراز محبت نمودی

وکیلک چون فضا به زور گویی و بی اعتنایی حکام شهر وداروغه مساعد دیدی خبث طینتش بار دیگر فوران کردی و با لگد وچماق به جان بزرگمردی از تبار نیکان ونیکمردان انگشت شمار این سرزمین که هزاران هزاربهتر ازاورا از زیر دست گذرانده و آدم نمودی افتاده و به مقتضای عادت به این بزرگمرد نیز لگد حواله کردی

حکایت است که دلقکی از تیره وتبار ملا نصر الدین به وی ارشاد  فرموده بودی که ای ناجوان!

ابراز محبت را هزاران راه ورسم است و چه بهتر که این ابراز تنها و تنها با لگد باشد وبس.چه این محبت به استاد دانشگاه ابراز شود یا به طبیب حاذق ویا هم عابر روی جاده

القصه این حکایت را داروغه ی شهر بشنیدی و با تمام اختیار وتوان ازبیم لگد باری او زبان به دندان گرفتی وهیچ حرکتی دربرابر او انجام ندادی

گویند که داروغه هنگام شنیدن حکایت این ماجرا لبخند زدی و تنها دردل گفتی.

بُسا خوب، بُسا خوب، بُسا خوب!

به تو چی؟

پارلمان شروع شد .هه هه هه هه

کتی کل رسواییم اینه باز درآمدم دپارلمان ایسو! یک رسوایی ره بندازم که ندیده باشی.

حق وناحق دگپ خوب وگپ خراب کارت سرخه بلند کو ،میفامی تا شوربخورن باز اینه دوره شانزدیش پوره میشه اگه امی دیگ وامی چمچه بود تا دوره 26 نوکرت دپارلمان اس.

میگن تفرقه بنداز و وکالت کو حالی امی گپه مه پیش گرفتیم یکی ره به نام زبانش، یکی ره به نام قومش، یکی ره به نام سمتش بزن یک چند تا مرغ نو آمده امی نوچندکا، امی جوانکا، او روز یکیش زیاد فلسفه گفت مام دیخنش دست انداختم.

سن وسالشه سیل کو چشم سفیدشه سیل کو.توره به ای گپها چی؟نی تو بگو به امی تو چی؟ امی ملک که مردار شد از امی پخپل سری ها، هنوزپشت لب سیاه نکده وخت دپارلمان درآمد یک چهارتا آدم کشته باشی، یک شش میدان قماره بای داده باشی، یک کش وفش ایسو واوسو قمندانی کده باشی، یگان تریاک فروخته باشی که مردم بگویه ها ولا استی بادار.

تو کجا وای گیم ها کجا؟ بروجان بیادر توره کشش کشته، ماره فشش چی خبر داری که از هر داوا انداختنا و رسوایی کدنا چند میگیریم؟

توبه خدایا توبه ! ما خاک ای وطنه روز صد دفعه معامله میکنیم حالی ای جوانکا آمده جورش میکنه میگه چپ باشین، غالمغال نکنین که مردم دتلویزیونا میبینه ماره بد میگن هه هه هه هه هه

بیچاره خیال میکنه که ما تصادفا داوا میکنیم، نی جان پدر!هنوز آش پارلمانه نخوردی ما پنج سال داوا زدیم وبه مردم نشان دادیم، کی بد گفت و اگه گفت چی فایده کد باز امی مردم به مه رای ندادن؟اگه مرد استی بگو که حاصل کار پنج سالیما غیر از داوا چی بود؟ تو گک دیک روز داوایش دلتنگ شدی؟