این را برای فرار گروهی زندانیان محبس کندهار درهمان زمان یعنی دوسال پیش نوشته بودم
پنج صد تن به صفوف مخالفین مسلح پیوستند!
دریک تحول سرچپه نزدیک به پنجصد تن به مخالفین مسلح دولت پیوستند.
این تحول بعد ازآن واقع شد که زندانیان محبس قندهار توانستند با استفاده از امکانات مالی وتخنیکی دولت از زندان فرار نمایند .
شاهدان عینی میگویند که مسوولین زندان با شعار های(خدای دی بیرته مه راوله) آنهارا بدرقه نموده و چند ساعت بعد از مشایعت آنان با فیر های هوایی قضیه را ماست مالی کردند
واکنشها :
پولیس:اخ شکر!اعاشیشان به ما ماند.بیشک بخدا نوش جانما.
مردم:لاحول ولا ای چی حال است ازامی زندان پارسال هم 900 نفر گریخت، آخر ای دولت اس یا کچالو نمیتانه ایلا کنه
پارلمان:تیرتانه بیارین ! بیادرا امی معاش ما چطور میشه، امی شارواله یک بخاییم مدال بتیم که امی زمینای ماره غمشه بخوره.
کشورهای خارجی : ههههههههههه.اینا یک زندانه نگا کده نمیتانن باز شله استن که افغانستانه نگا میکنیم دجان ما شله استن که برآیین خوب تان شد زدنه دیدین؟ تا وخت رفتن ما، دکل دنیا خیله و رسوایتان میسازیم که خودتان به گریان و عذر ماره نمانین که بریم.
ریس جمهور: اوهی!ای باز چی حال شد؟ او برادرا ماره شرماندین.رسوایی حمله دوزارت دفاع کجا پاک شد که اینه بخیر زندانیام فرار کد.
کجا رفته باشن هه ؟
هله اوبچا قصه تخنیک و گپهای نو اوقه مفید نیس، اونه دیدین که موش واری زمینه غار کدن نه کمره دیدیشانه نه کمپیوتر، امو اودانه پشت درازه کش کنین که یک دفعه اینجه پیدا نشن ، سر دنیا اعتبار نیس لااقل دروازه خو بسته باشه
سلام به تو خواننده ی عزیز!